pędrak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pędrak (język polski)[edytuj]

pędraki (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpɛ̃ndrak], AS[pndrak], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ent. typ oligopodialnej larwy owada w przeobrażeniu zupełnym, żyjącej w glebie, w kale zwierząt roślinożernych lub w próchnie; zob. też pędrak w Wikipedii
(1.2) pot. smarkacz, małolat[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pędruś m
zdrobn. pędraczek m
przym. pędrakowy, pędrakowaty, pędraczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Ludwik Stomma, Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych; str. 165