obey

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

obey (język angielski)[edytuj]

wymowa:
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) przestrzegać, podlegać czemuś[1]
odmiana:
(1) obey, obeyed, obeyed; he obeys; be obeying
przykłady:
(1.1) Everyone should obey the law.Każdy powinien przestrzegać prawa.
(1.1) An apple obeys the laws of physics.Jabłko podlega prawom fizyki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) defy, disobey
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  obedient
rzecz.  obedience
przysł.  obediently
związki frazeologiczne:
etymologia:
średnioang.  obeyen; z st.franc.  obeïr
uwagi:
źródła:
  1. Collins: słownik angielsko-polski, pod red. prof. Jacka Fisiaka, s. 301, Warszawa, Wydawnictwo Arti PWH, 2007, ISBN 978-83-89725-39-5.