monarca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

monarca (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[mo.'nar.ka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) monarcha
odmiana:
(1.1) lp monarcas; lm monarcas
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monárquico m, monarquía ż
przym. monárquico
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. μόναρχος < gr. μόνος + ἄρχωsam, jeden + rządzić
uwagi:
źródła:

monarca (język portugalski)[edytuj]

wymowa:
IPA/mon′arkә/
podział przy przenoszeniu wyrazu: mo•nar•ca
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) monarcha
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monarquia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. μόναρχος < gr. μόνος + ἄρχωsam, jeden + rządzić
uwagi:
źródła:

monarca (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/mo.'nar.ka/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) monarcha, władca
odmiana:
(1.1) lp monarca; lm monarchi
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) re, sovrano
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monarcato m, monarchia ż, monarchiano m, monarchico m, monarchismo m, monarchista m ż
przym. monarchesco, monarchico
przysł. monarchicamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. monarcha < gr. μονάρχης (monárkhis) < gr. μονο- + -άρχης < gr. μόνος + ἄρχωsam, jeden + rządzić
uwagi:
źródła: