mendicante

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mendicante (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[mẽn̦.di.'kan̦.te]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) żebraczy, żebrzący

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) żebrak

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) żebraczka
odmiana:
(1) (2) (3) lm mendicantes m/ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) órdenes mendicanteszakony żebracze
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. mendigar
rzecz. mendicación ż, mendicidad ż, mendiga ż, mendigo m
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. mendīcans, mendicantis
uwagi:
źródła:

mendicante (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żebrak
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

mendicante (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/men.di.'kan.te/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) żebrzący

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) żebrak

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) żebraczka
odmiana:
(1.1) lp mendicante m ż; lm mendicanti m ż
(2.1) lp mendicante; lm mendicanti
(3.1) lp mendicante; lm mendicanti
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) kośc. ordini mendicantizakony żebrzące
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mendica ż, mendicità ż, mendico m
czas. mendicare
przym. mendico
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. mendicare
uwagi:
źródła: