konjugieren

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

konjugieren (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA/kɔnjugi:rən/
znaczenia:

czasownik słaby, przechodni

(1.1) gram. koniugować, odmieniać przez osoby
odmiana:
(1.1) konjugieren, konjugierte, hat konjugiert
przykłady:
(1.1) Im Unterricht haben wir deutsche Verben konjugiert.Na lekcji odmienialiśmy niemieckie czasowniki.
składnia:
(1.1) konjugieren +Akk.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) flektieren, beugen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Konjugation ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. conjugare
uwagi:
źródła: