dźwięczeć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dźwięczeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dźwięknąć)

(1.1) wydawać dźwięk
(1.2) być wyczuwalnym w mowie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) brzmieć, rozbrzmiewać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dźwięczenie n, dźwięcznik mrz, dźwięczność ż, dźwięk mrz, dźwiękowiec mos
przym. dźwięczny
przysł. dźwięcznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: