kärlek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kärlek (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²tj'ä:r_le:k] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) miłość (uczucie)[1]
(1.2) miłość (kochana osoba)[1]
odmiana:
(1.1) en kärlek, kärleken, blm
(1.2) en kärlek, kärleken, kärlekar, kärlekarna
przykłady:
(1.1) Att visa kärlek mot något kallas att älska det.Okazywanie czemuś miłości nazywa się kochaniem tego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) hat
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kär
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe kärleksaffär, kärleksakt, kärleksbarn, kärleksbetygelse, kärleksbrev, kärleksbud, kärleksdryck, kärleksförbindelse, kärleksförhållande, kärleksförklaring, kärleksgnabb, kärlekshistoria, kärleksliv, kärlekslås, kärleksmöte, kärleksnäste, kärleksroman, kärlekssaga, kärleksscen, kärleksört, föräldrakärlek, syskonkärlek
fraza rzeczownikowa kärlek vid första ögonkastet
złożenie przymiotnikowe kärleksfull, kärlekskrank, kärlekslös
przysłowie gammal kärlek rostar aldrigkärleken är blindkärleken är blind, men svartsjukan ser det som inte finnskärleken övervinner allt
etymologia:
szw. kär + -lekzakochany + przyrostek tworzący rzeczowniki od przymiotników
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 609, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.