entweichen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

entweichen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
(1.1-2) IPA[ˈapˌvaɪ̯çn̩] IPA[ˌvɪç ˈap] IPA[ˈapɡəˌvɪçn̩]
?/i wymowa austriacka?/i
?/i
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) (niepostrzeżenie) ulatniać (się), ulotnić (się), wydostawać (się), wydostać (się)
(1.2) przen. (niepostrzeżenie) ulatniać (się), ulotnić (się), uciekać, uciec
odmiana:
(1.1-2)[1] entweich|en (entweicht), entweichte, entwichen (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Entweichen n, Entweichung
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: weichenabweichenausweichenentweichenzurückweichen
źródła: