copil

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

copil (język rumuński)[edytuj]

wymowa:
(1.1) IPA/koˈpil/
(2.1-2) IPA/ˈkopil/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dziecko

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) wilk (pęd)
(2.2) hak
odmiana:
(1.1) lp M-B copi|l, ~lul, D-C ~lului, lm M-B ~i, ~ii, D-C ~ilor
(2.1-2) lp M-B copi|l, ~lul, D-C ~lului; lm M-B ~li, lii, D-C ~ililor
przykłady:
(1.1) Acest copil este foarte drăguț.To dziecko jest bardzo miłe.
składnia:
kolokacje:
(1.1) a ajunge în mintea copililordziecinniećcopil de țâțăniemowlęcopil-minunecudowne dziecko
synonimy:
(1.1) fecior, fiu
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) copilă, copileț, copilandru, copilări, copilărie, copilăros, copilăresc, copilărește, copilăret, copilărime, copilitură
(2.1-2) copili
związki frazeologiczne:
unde și-a înțărcat dracul ~ii – gdzie diabeł mówi dobranoc
etymologia:
najprawdopodobniej słowo substratowe
uwagi:
źródła: