ciotczony

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ciotczony (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) st.pol. cioteczny[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) brat ciotczony[1]
synonimy:
(1.1) ciotczany[1]
antonimy:
(1.1) stryczny[1], stryjeczny, stryjny, wujeczny, wujczony[1]
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciotka ż
przym. cioteczny, st.pol. ciotczany
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ciotka + -ny
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: cioteczny
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 4.