bojtlik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bojtlik (język polski)[edytuj]

bojtlik (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reg. (Górny Śląsk)[1] portfel, sakiewka
odmiana:
przykłady:
(1.1) Pół zwrotki kolyndy pod nosym zamruczom i bydom mieć pełny bojtlik piniyndzy. (z Internetu)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bojtel, bojtliczek
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Beutel[1]
uwagi:
inna pisownia: bajtlik
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: portfel
źródła:
  1. 1,0 1,1 Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 42, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008, ISBN 978-83-60528-54-9.