aufstellen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

aufstellen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[ˈaʊ̯fˌʃtɛlən] IPA[ˌʃtɛltə ˈaʊ̯f] IPA[ˈaʊ̯fɡəˌʃtɛlt]
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) stawiać, ustawiać, ustawić, postawić
(1.2) biur. zestawiać, zestawić, sporządzać, sporządzić zestawienie
(1.3) zestawiać, zestawić, formować, sformować
odmiana:
(1.1-3)[1] aufstell|en (stellt auf), stellte auf, aufgestellt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Aufstellung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: stellenabstellenanheimstellenanstellenaufstellenausstellenbeistellenbestellendarstellendurchstelleneinstellenerstellenentstellenfertigstellenfeststellenfreistellenherausstellenherstellenherumstellennachstellenüberstellenumstellenunterstellenverstellenvorstellenzusammenstellenzurückstellenzustellen
źródła: