antaga

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

antaga (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) przyjmować[1]
(1.2) zatwierdzać, akceptować[1]
(1.3) mianować (na stanowisko)[2]
(1.4) przypuszczać, zakładać[2]
odmiana:
(1) att antaga, antager, antog, antagit, antag!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. antaglig
przysł. antagligen
rzecz. antagande
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1) zobacz też: czasowniki nieregularne w języku szwedzkim
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 29, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
  2. 2,0 2,1 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 34, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.