abstauben

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

abstauben (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈapˌʃtaʊ̯bn̩]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) odkurzać, odkurzyć
(1.2) pot. zwinąć, gwizdnąć, buchnąć
(1.3) sport. fuksem strzelić bramkę
odmiana:
(1.1-3)[1] abstaub|en, staubte ab, abgestaubt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Abstauben n, Abstäuben n, Abstauber m , Abstauberin ż
czas. abstäuben
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: staubenabstaubenanstaubenbestaubeneinstaubenentstaubenverstauben
źródła: