פּיפּקע

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

פּיפּקע (jidysz)[edytuj]

(1.1) פּיפּקע
transliteracja:
YIVO: pipke; polska: pipke
wymowa:
IPA/ˈpipkɛ/; IPA[ˈpɪpkə]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) fajka
(1.2) brodawka, kurzajka, guzek, pryszcz, krosta, wyprysk[1]
(1.3) anat. sutek, brodawka sutkowa[1]
(1.4) bot. pąk, pączek[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp ter. czasownika: פּיפּקען
odmiana:
(1.1-4) lp פּיפּקע; lm פּיפּקעס
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) אָנשטאָפּן די פּיפּקעnabić fajkę[2]
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) czas. פּיפּקען
(1.2-4) rzecz. zdrobn. פּיפּקעלע
(1.2-4) przym. פּיפּקעוואַטע
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. pipka, białor. піпка
(1.2-4) ukr. пипка
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Дмитрий Владимирович Тищенко, Идиш-русский словарь, 2012.
  2. Аляксандар Астравух, Ідыш-беларускі слоўнік, Mińsk, Медисонт, 2008, ISBN 978-985-6530-86-2.