καταπακτή

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

καταπακτή (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ka.ta.pa.ˈkti]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) klapa, pokrywa, luk
(1.2) piwnica, podziemie, schowek, skrytka
odmiana:
(1.1-2) F29
przykłady:
(1.2) Μετά τον εμφύλιο πόλεμο ο πατέρας μου κρυβόταν στην καταπακτή που βρισκόταν κάτω από το πάτωμα της κουζίνας.Po wojnie domowej ojciec mój ukrawył się w schowku, który znajdował się pod podłogą kuchni.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) πόρτα
(1.2) υπόγειο, κρύπτη
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. καταπαχτή ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-2) wersja alternatywna: καταπαχτή
źródła: