κάτοικος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

κάτοικος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈka.ti.kos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mieszkaniec

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) mieszkanka
odmiana:
(1) M19
(1) F36
przykłady:
(1.1) Το χωριό έχει μόνο είκοσι μόνιμους κατοίκους.Wioska ma tylko dwudziestu stałych mieszkańców.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. κατοικίζω, κατοικώ, κατοικούμαι
przym. κατοικήσιμος, κατοικίδιος
rzecz. κατοίκηση ż, κατοικία ż, κατοικισμός m
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. κάτοικος < gr. κατά + οίκος
uwagi:
źródła: