εύκολος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

εύκολος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈef.ko.los]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) łatwy, prosty
(1.2) (o osobach) prosty, niewymagający, niewybredny
odmiana:
P5: lp εύκολος m, εύκολη ż, εύκολο n; lm εύκολοι m, εύκολες ż, εύκολα n
przykłady:
(1.1) Η πολωνική γλώσσα δεν είναι εύκολη.Język polski nie jest łatwy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) δύσκολος
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ευκολύνω
przym. ευκολυντικός
rzecz. ευκολία, ευκόλυνση
elementy słowotwórcze: ευκολο-, ευκολό-
związki frazeologiczne:
εύκολη γυναίκαkobieta lekkich obyczajów
etymologia:
gr. εὔκολος
uwagi:
źródła: