culprit

culprit (język angielski)

wymowa:

IPA: /ˈkʌlprɪt/ wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sprawca/sprawczyni

(1.2) winowajca/winowajczyni

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza culprit; lm liczba mnoga culprits

przykłady:

(1.1) He had made no effort to find the culprit. → On nie starał się znaleźć sprawcy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: