beeilen

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

beeilen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[bəˈʔaɪ̯lən] wymowa ?/i IPA[bəˈʔaɪ̯ltə] IPA[bəˈʔaɪ̯lt]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony, zwrotny

(1.1) spieszyć się, pospieszyć się
(1.2) spieszyć, pospieszyć, nie zwlekać
odmiana:
(1.1-2)[1] beeil|en, beeilte, beeilt (haben)
przykłady:
(1.1) Beeilt euch!Pospieszcie się!
(1.2) Er beeilte sich, ihr zu helfen. → (On) pospieszył jej pomóc.
składnia:
(1.1-2) sich beeilen
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Beeilung f
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. be- + eilen
uwagi:
źródła:
  1. Wiktionary.de, beeilen (Konjugation)