wlec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wlec (język polski)[edytuj]

koń wlecze (1.1) kogoś
wymowa:
IPA[vlɛʦ̑], AS[vlec]
?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) ciągnąć po ziemi

czasownik zwrotny wlec się

(2.1) ciągnąć się
(2.2) przemieszczać się powoli
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ciągnąć, włóczyć
(2.2) pełzać, ślimaczyć się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. odwlekać ndk.
związki frazeologiczne:
choć się kara wlecze, zbrodnia przed nią nie uciecze
etymologia:
prasł. *vľ̥kti, prasł. *velkǫciągnąć, przesuwać, wlec[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wlec” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.