Przejdź do zawartości

wlec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
koń wlecze (1.1) kogoś
wymowa:
IPA: [vlɛt͡s], AS: [vlec]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) ciągnąć po ziemi

czasownik zwrotny niedokonany wlec się

(2.1) ciągnąć się
(2.2) przemieszczać się powoli
odmiana:
(1.1) koniugacja XI, wlokłem / wlekłem[1]; lub
(2.1-2) lub
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ciągnąć, włóczyć
(2.2) pełzać, ślimaczyć się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. odwlekać ndk.
rzecz. wywłoka ż
związki frazeologiczne:
choć się kara wlecze, zbrodnia przed nią nie uciecze
etymologia:
prasł. *vľ̥kti, prasł. *velkǫciągnąć, przesuwać, wlec[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wlec” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „wlec” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.