trójpłat

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

trójpłat (język polski)[edytuj]

rozbity trójpłat (1.1)
wymowa:
IPA[ˈtrujpwat], AS[trui ̯pu̯at]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) lotn. samolot o trzech płatach nośnych; zob. też trójpłat w Wikipedii
odmiana:
(1.1) trójpłat|, ~u/~a[1], ~owi, ~, ~em, trójpłacie, trójpłacie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
(1.1) Skrzydła tego trójpłata były dodatkowo wzmocnione.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) trójpłatowiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trójpłatowiec, trzypłatowiec
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. trój- + płat
uwagi:
(1.1) zobacz też: jednopłat (dolnopłat/średniopłat/grzbietopłat/górnopłat) • dwupłattrójpłatwielopłatwodnopłatwiropłatpierścieniopłat
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło dwupłat w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.