syra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

syra (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reg. białost. noga
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gira
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: noga
źródła:

syra (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[²s'y:ra]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) chem. kwas[1]
(1.2) kwaskowatość, kwaśny smak[2]
(1.3) szczaw[2]

czasownik

(2.1) kwasić[2]
odmiana:
(1.1-3) en syra, syran, syror, syrorna
(2.1) att syra, syrar, syrade, syrat, syra!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) acetylsalicylsyrabarbitursyrabensoesyrablåsyracitronsyrafettsyrakolsyrakolsyresnömjölksyramyrsyrasalicylsyrasalpetersyrasalpetersyrlighetsaltsyrasvavelsyraurinsyra
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. 2,0 2,1 2,2 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 473, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.