sommerfugl

sommerfugl (język duński)

sommerfugl (1.1)

wymowa:

Dania: [ˈsɔmɔˌfuˀl]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) zool. motyl

odmiana:

(1.1) en sommerfugl, sommerfuglen, sommerfugler, sommerfuglerne

przykłady:

(1.1) En blomstrende eng med spredte farveklatter og vajende græsser med plads til insekter, sommerfugle og vilde blomster er en drøm for mange. → Kwitnąca łąka z rozsianymi plamami kolorów i falującymi trawami, z miejscem dla owadów, motyli i dzikich kwiatów, to marzenie dla wielu.

(1.1) Du er smuk som en sommerfugl! → Jesteś piękna jak motyl!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

sommerfugle i maven → mieć motyle w brzuchu

etymologia:

duń. sommer + fugl < dolnoniem. somervogel

uwagi:

zobacz też: zwierzęta w języku duńskim

źródła:

sommerfugl (język norweski (bokmål))

sommerfugl (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. motyl

odmiana:

(1.1) zob. fugl

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

sommer + fugl

uwagi:

źródła: