prieten

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prieten (język rumuński)[edytuj]

wymowa:
IPA/priˈe.ten/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) przyjaciel[1]
(1.2) bliźni[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. prietnic[1]
antonimy:
(1.1) dușman, daw. neprietnic[1]
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prietenie[1], daw. pot. prietenşug[1]
czas. prieteni[1], împrieteni[1]
związki frazeologiczne:
etymologia:
bułg., rum. priiatel < scs. prijatelь[1]
uwagi:
źródła: