pierwotek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pierwotek (język polski)[edytuj]

pierwotek (1.1)
wymowa:
IPA[pʲjɛrˈvɔtɛk], AS[pʹi ̯ervotek], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(1.1) bot. należący do gromady zielenic jednokomórkowy glon tworzący zielony nalot na skałach, murach oraz korze drzew; zob. też pierwotek w Wikipedii
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierwotność ż, pierwotniak m
przym. pierwotny
przysł. pierwotnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: