zielenice

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zielenice (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. bot. Chlorophyta Reichenbach[1], parafiletyczna grupa samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym; zob. też zielenice w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) M., B. i W. lm od: zielenica
odmiana:
(1.1) blp
przykłady:
(1.1) W dawniejszych podziałach zielenice traktowane były jako jeden takson w randze gromady.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) takson
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zielenica ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. zielenica
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Chlorophyta w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. z Wikipedii