peng

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

peng (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bryt. slang. atrakcyjny, seksowny (zwykle o dziewczynie)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

peng (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɛŋ] wymowa ?/i
znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) pam, bum, trach
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

peng (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pot. moneta[1]
odmiana:
(1.1) en peng, pengen, pengar, pengarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: pengar
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen

peng (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) dźwięczeć
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pengés, pengetés, pengető, penge
czas. penget, pengéz
przym. pengő, pengetős
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: