kochen

kochen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: ['kɔχn̩]

^{ⓘ ⓘ ⓘ} wymowa austriacka^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby, przechodni

(1.1) kulin. gotować (sie), ugotować (sie)

(1.2) kulin. warzyć, uwarzyć

(1.3) kulin. pitrasić, upitrasić, pichcić, upichcić

odmiana:

(1.1-3) kochen (kocht), kochte, gekocht (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) garen

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Kochen n, Kocher m, Gekochtes n, Geköch n, Köchin ż, Koch

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: kochen • abkochen • aufkochen • auskochen • einkochen • überkochen • verkochen • vorkochen • zerkochen

źródła: