kśěś

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kśěś (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
IPA[kɕiɪ̯ɕ]
znaczenia:

czasownik

(1.1) chcieć, życzyć sobie
odmiana:
(1.1) ter. lp com/cu, coš, co du comej, cotej, cotej lm comy, cośo, kśě/coju; przesz. ja kśěł/kśěła/kśěło; ims. kśějucy; przecz. lp njok, njocoš, njoco du njocomej, njocotej, njocotej lm njocomy, njocośo, njekśě
przykłady:
(1.1) Wóna jo kśěła klěb kupiś.Chciała kupić chleb.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: