kīnšȧjt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

kīnšȧjt (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) smolne polano na szczepy[1]
odmiana:
(1.1) lp kīnšȧjt; lm kīnšȧjt
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kīn n
związki frazeologiczne:
etymologia:
wilam. kīn + šȧjt
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 224.