kīn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: kiinKinkinKinnkinnkiñkín

kīn (język wilamowski)[edytuj]

kīn (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) łuczywo, szczypa sosnowa[1]
odmiana:
(1.1) lp kīn; lm kinn
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. kien m, n
uwagi:
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 212, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.