łuczywo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

łuczywo (język polski)[edytuj]

łuczywo (1.1)
wymowa:
IPA[wuˈʧ̑ɨvɔ], AS[u̯učyvo]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przest. kawałek smolnego drzewa, używanego dawniej do oświetlania; zob. też łuczywo w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Żołnierze pogasili teraz łuczywo, natomiast każdy ściągnął z ramienia to muszkiet, to piszczel, to guldynkę i nuż grzmieć na powitanie pani[1].
(1.1) Tak jak przed trzema miesiącami, kobieta siadła znowu na ziemi i skrzynkę otworzyła, a parobczak stojący za nią trzymał w ręku palące się łuczywo[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pochodnia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. H. Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski
  2. E. Orzeszkowa, Niziny