interrogare

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

interrogare (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ĩn̩.te.r̄o.ˈɣa.re]
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp (yo) czasu przyszłego prostego (futuro simple) trybu łączącego (subjuntivo) od interrogar
(1.2) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu przyszłego prostego (futuro simple) trybu łączącego (subjuntivo) od interrogar
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

interrogare (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) infinitivus praesentis od: interrogo
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

interrogare (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA[interro'gare]
znaczenia:

czasownik

(1.1) przesłuchiwać
(1.2) przepytywać, (prze)pytać kogoś
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. interrogatorio m, interrogatore
przym. interrogatorio
ims. interrogante, interrogato
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: