imperative

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

imperative (język angielski)[edytuj]

wymowa:
amer. IPA/ɪmˈpɛɹ.ə.tɪv/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) filoz. imperatyw
(1.2) jęz. tryb rozkazujący

przymiotnik

(2.1) rozkazujący
(2.2) władczy
(2.3) pilny
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) moral/social/territorial imperative
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. imperatively
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

imperative (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) rozkazujący, władczy, imperatywny
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:

imperative (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przysłówek

(1.1) w formie rozkazującej, rozkazująco[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło imperative w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, s. 315, Poznań - Warszawa - Lublin, Księgarnia św. Wojciecha, 1958.