fon

fon (język polski)

wymowa:

IPA: [fɔ̃n], AS: [fõn], zjawiska fonetyczne: nazal.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jedn. miar. fiz. jednostka poziomu głośności; zob. też fon (natężenie dźwięku) w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Gdy głośność przekracza 120-135 fonów, ucho nie odczuwa już wrażenia dźwięku lecz ból .

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) skr. Ph

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. foniatra mos/ż, fonia ż, fonacja ż, fonem m, fonetyka ż

przym. foniczny, fonogeniczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. φωνή (dźwięk, głos)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) phon
• czeski: (1.1) fón m
• duński: (1.1) fon w, phon w
• francuski: (1.1) phone m
• niemiecki: (1.1) Phon n, Fon n
• rosyjski: (1.1) фон m
• słowacki: (1.1) fón m
• ukraiński: (1.1) фон m
• włoski: (1.1) phon m

źródła:

fon (język węgierski)

wymowa:

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) włók. prząść

(1.2) pleść, wyplatać

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. fonás, fonó, fonoda, fonal, fonat, fonódás

czas. fonódik

przym. fonási, fonó, fonói, fonodai, fonott, fonalas

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: átfon • befon • belefon • egybefon • felfon • keresztülfon • kifon • körülfon • lefon • megfon • összefon • ráfon

źródła:

fon (język wilamowski)

fon (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) patelnia

przyimek

(2.1) od

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(2.1) fönmer → ode mnie, fönum → od niego

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

por. niem. von

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Kuchnia

źródła: