Przejdź do zawartości

fon

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia: fonn • fón • fóon • Fön • fön • fönn • fōn • főn

fon (użycie międzynarodowe)

znaczenia:

symbol

(1.1) jęz. kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: język foński, dahomejski, fon^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:: (1.1) kod Glottolog: fonn1241, kod Linguasphere: 96-MAA-ga

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:: foński Fɔngbè

uwagi:

źródła:

↑ fon [w:] ISO 639-3, iso639-3.sil.org, listopad 2023 .

fon (język polski)

wymowa:: IPA: [fɔ̃n], AS: [fõn], zjawiska fonetyczne: nazal.; ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jedn. miar. fiz. jednostka poziomu głośności; zob. też fon (natężenie dźwięku) w Wikipedii

odmiana:

przykłady:: (1.1) Gdy głośność przekracza 120-135 fonów, ucho nie odczuwa już wrażenia dźwięku lecz ból ^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:: (1.1) skr. Ph

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:: rzecz. foniatra mos/ż, fonia ż, fonacja ż, fonem m, fonetyka ż; przym. foniczny, fonogeniczny

związki frazeologiczne:

etymologia:: gr. φωνή (dźwięk, głos)

uwagi:

tłumaczenia:

angielski: (1.1) phon
czeski: (1.1) fón m
duński: (1.1) fon w, phon w
francuski: (1.1) phone m
niemiecki: (1.1) Phon n, Fon n
rosyjski: (1.1) фон m
słowacki: (1.1) fón m
ukraiński: (1.1) фон m
włoski: (1.1) phon m

źródła:

↑ Szczepan Szczeniowski, Fizyka doświadczalna. Część I, Mechanika i akustyka, PWN, Warszawa 1972, s. 644.

fon (język węgierski)

wymowa:

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) włók. prząść

(1.2) pleść, wyplatać

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:: rzecz. fonás, fonó, fonoda, fonal, fonat, fonódás; czas. fonódik; przym. fonási, fonó, fonói, fonodai, fonott, fonalas

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:: zobacz też: átfon • befon • belefon • egybefon • felfon • keresztülfon • kifon • körülfon • lefon • megfon • összefon • ráfon

źródła:

fon (język wilamowski)

fon (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

przyimek

(2.1) od

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:: (2.1) fönmer → ode mnie, fönum → od niego

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:: por. niem. von

uwagi:: (1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Kuchnia

źródła:

Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=fon&oldid=8857557”