fiorettare

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

fiorettare (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/fjo.ret.ˈta.re/
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) rzad. dodać ozdobniki, ukwiecić (utwór literacki lub muzyczny)[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) fiorettare un discorso di iperboliukwiecić przemówienie hiperbolami
synonimy:
(1.1) infarcire, infiorettare, lardellare
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fioraia ż, fioraio m, fiorame m, fiore m, fiorellino m, fioreria ż, fioretta ż, fiorettatura ż, fiorettista m ż, fioretto m, fioriera ż, fiorile m, fiorino m, fiorista m ż, fiorita ż, fioritura ż, fiorone m, fiorume m, infioramento m, infiorata ż, infiorazione ż, infiorescenza ż, infiorettatura ż, sfioramento m, sfioratore m, sfioratura ż, sfiorettatura ż, sfioritura ż
czas. fiorare, fiorire, infiorare, infiorarsi, infiorettare, sfiorare, sfiorettare, sfiorire
przym. fiorale, fiorato, fiorente, fiorile, fiorito, fioronato, infiorescenziale, sfiorito
przysł. fiorentemente, fioritamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. fioretto + -are
uwagi:
źródła:
  1. Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Warszawa, Wydawnictwo REA, 2004, ISBN 83-7141-522-2.