endure

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

endure (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt.  IPA: /ɪnˈdjʊə̯(ɹ)/ lub /ɪnˈd͡ʒʊə̯(ɹ)/
amer.  IPA: /ɪnˈdʊɹ/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) znosić, wytrzymywać
(1.2) przetrwać, trwać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  endurable, enduring
związki frazeologiczne:
what can't be cured, must be endured
etymologia:
średnioang.  enduren z st.franc.  endurer z łac.  indurare[1]
uwagi:
źródła:
  1. The Free Dictionary by Farlex.

endure (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /ɑ̃.dyʁ/
znaczenia:

czasownik, forma pochodna

(1.1) 1. os.  lp  ter.  trybu oznajmującego od endurer
(1.2) 3. os.  lp  ter.  trybu oznajmującego od endurer
(1.3) 1. os.  lp  ter.  trybu łącznego od endurer
(1.4) 3. os.  lp  ter.  trybu łącznego od endurer
(1.5) 2. os.  lp  trybu rozkazującego od endurer
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

endure (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[ẽn̩.ˈdu.re]
znaczenia:

czasownik, forma pochodna

(1.1) 1. os.  lp  (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od endurar
(1.2) 3. os.  lp  (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od endurar
(1.3) 3. os.  lp  (usted) trybu rozkazującego (imperativo) od endurar
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: