congiuntivale

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

congiuntivale (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/koŋ.ʤun.ti.'va.le/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) anat. spojówkowy
odmiana:
(1.1) lp congiuntivale m ż; lm congiuntivali m ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. congiungimento, congiunta ż, congiuntiva ż, congiuntivite ż, congiuntivo m, congiunto m, congiuntura ż, congiunzione ż
czas. congiungere, congiungersi
przym. congiuntivo, congiunto, congiunturale
przysł. congiuntamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. congiuntiva + -ale
uwagi:
źródła: