bimmeln

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bimmeln (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[ˈbɪml̩n] IPA[ˈbɪml̩tə] IPA[ɡəˈbɪml̩t]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) pot. dryndnąć, dryndać, dzwonić, zadzwonić
odmiana:
(1.1)[1] bimmel|n (bimmelt), bimmelte, gebimmelt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bimmel ż, Bimmelei ż, Gebimmel n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: bimmelnabbimmelnanbimmelndurchbimmeln
źródła: