belacka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

belacka (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) przest. obmawiać, oczerniać, obsmarowywać, szkalować
odmiana:
(1.1) att belacka, belackar, belackade, belackat, belacka! ; pres. part. belackande, perf. part. belackad
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) förtala, baktala, bakdanta, smäda, nedsvärta, klandra, beskylla
antonimy:
(1.1) berömma, lovprisa, lovorda, hylla
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. belackande, belackare
związki frazeologiczne:
etymologia:
szw. be- + lacka…wyraża obrazowość + daw. obmawiać
uwagi:
nie mylić z: bejakaaprobować
źródła: