begeben

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

begeben (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
IPA[bəˈɡeːbn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) udać się, udawać się, iść, pójść
(1.2) książk. pozbawiać się, pozbyć się
(1.3) książk. wydarzać się, wydarzyć się
odmiana:
(1.1-3) begeb|en (begibt), begab, begeben (haben)
przykłady:
składnia:
(1.1-3) sich begeben
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Begebung ż, Begebenheit ż, Begeben n, Begebnis n
przym. begebbar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: