ausstehen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ausstehen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯sˌʃteːən] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieregularny, rozdzielnie złożony

(1.1) znosić, znieść, wytrzymywać, wytrzymać
(1.2) być niedostarczonym, brakować
(1.3) być wystawionym na sprzedaż
odmiana:
(1.1-3)[1] aussteh|en (steht aus), stand aus, ausgestanden (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ertragen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ausstehen n, Ausstand m
przym. ausstehend
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: stehenabstehenanstehenaufstehenausstehenbestehenbeistehendurchsteheneinstehenentstehenerstehengegenüberstehengestehennachstehenumstehenunterstehenüberstehenverstehenvorstehenwiderstehenzurückstehenzusammenstehenzustehen
źródła: