anläuten

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

anläuten (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈanˌlɔɪ̯tn̩] IPA[ˌlɔɪ̯tətə ˈʔan] IPA[ˈanɡəˌlɔɪ̯tət]
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) (krótko) zadzwonić
(1.2) szwajc. niem. zadzwonić, zatelefonować
odmiana:
(1.1-2)[1] anläut|en (läutet an), läutete an, angeläutet (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) anrufen
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Anlaut m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: läutenabläutenanläutenausläuteneinläuten
źródła: