anacoreta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

anacoreta (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/a.na.ko.'rɛ.ta/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. anachoreta, pustelnik
(1.2) przen. anachoreta, odludek, samotnik
odmiana:
(1.1-2) lp anacoreta; lm anacoreti
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) eremita
(1.2) solitario
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. anacoretismo m
przym. anacoretico
przysł. anacoreticamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
p.łac. anachoreta < gr. ἀναχωρητής < gr. ἀναχωρέω
uwagi:
źródła: