Aneks:Język fiński - odmiana czasowników/7

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Koniugacja typu 7.[edytuj]

Bez wymiany[edytuj]

tylne[edytuj]

zakończone na -skea, -mea, -tkea

Przykład poniżej: bezokolicznik koskea, temat kosk-.

tryb oznajmujący
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. kosk‧en kosk‧emme en kosk‧e emme kosk‧e 1. olen kosk‧enut olemme kosk‧eneet en ole kosk‧enut emme ole kosk‧eneet
2. kosk‧et kosk‧ette et kosk‧e ette kosk‧e 2. olet kosk‧enut olette kosk‧eneet et ole kosk‧enut ette ole kosk‧eneet
3. kosk‧ee kosk‧evat ei kosk‧e eivät kosk‧e 3. on kosk‧enut ovat kosk‧eneet ei ole kosk‧enut eivät ole kosk‧eneet
str. bierna kosk‧etaan ei kosk‧eta str. bierna on kosk‧ettu ei ole kosk‧ettu
imperfekt czas zaprzeszły
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. kosk‧in kosk‧imme en kosk‧enut emme kosk‧eneet 1. olin kosk‧enut olimme kosk‧eneet en ollut kosk‧enut emme olleet kosk‧eneet
2. kosk‧it kosk‧itte et kosk‧enut ette kosk‧eneet 2. olit kosk‧enut olitte kosk‧eneet et ollut kosk‧enut ette olleet kosk‧eneet
3. kosk‧i kosk‧ivat ei kosk‧enut eivät kosk‧eneet 3. oli kosk‧enut olivat kosk‧eneet ei ollut kosk‧enut eivät olleet kosk‧eneet
str. bierna kosk‧ettiin ei kosk‧ettu str. bierna oli kosk‧ettu ei ollut kosk‧ettu
tryb warunkowy
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. kosk‧isin kosk‧isimme en kosk‧isi emme kosk‧isi 1. olisin kosk‧enut olisimme kosk‧eneet en olisi kosk‧enut emme olisi kosk‧eneet
2. kosk‧isit kosk‧isitte et kosk‧isi ette kosk‧isi 2. olisit kosk‧enut olisitte kosk‧eneet et olisi kosk‧enut ette olisi kosk‧eneet
3. kosk‧isi kosk‧isivat ei kosk‧isi eivät kosk‧isi 3. olisi kosk‧enut olisivat kosk‧eneet ei olisi kosk‧enut eivät olisi kosk‧eneet
str. bierna kosk‧ettaisiin ei kosk‧ettaisi str. bierna olisi kosk‧ettu ei olisi kosk‧ettu
tryb rozkazujący
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. kosk‧ekaamme älkäämme kosk‧eko 1. olkaamme kosk‧eneet älkäämme olko kosk‧eneet
2. kosk‧e kosk‧ekaa älä kosk‧e älkää kosk‧eko 2. ole kosk‧enut olkaa kosk‧eneet älä ole kosk‧enut älkää olko kosk‧eneet
3. kosk‧ekoon kosk‧ekoot älköön kosk‧eko älkööt kosk‧eko 3. olkoon kosk‧enut olkoot kosk‧eneet älköön olko kosk‧enut älkööt ole kosk‧eneet
str. bierna kosk‧ettakoon älköön kosk‧ettako str. bierna olkoon kosk‧ettu älköön olko kosk‧ettu
tryb potencjalny
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. kosk‧enen kosk‧enemme en kosk‧ene emme kosk‧ene 1. lienen kosk‧enut lienemme kosk‧eneet en liene kosk‧enut emme liene kosk‧eneet
2. kosk‧enet kosk‧enette et kosk‧ene ette kosk‧ene 2. lienet kosk‧enut lienette kosk‧eneet et liene kosk‧enut ette liene kosk‧eneet
3. kosk‧enee kosk‧enevat ei kosk‧ene eivät kosk‧ene 3. lienee kosk‧enut lienevät kosk‧eneet ei liene kosk‧enut eivät liene kosk‧eneet
str. bierna kosk‧ettaneen ei kosk‧ettane str. bierna lienee kosk‧ettu ei liene kosk‧ettu


Formy odczasownikowe
bezokoliczniki/odsłownik imiesłowy
str. czynna str. bierna str. czynna str. bierna
I kosk‧aa cz. teraźniejszego kosk‧eva kosk‧ettava
rozszerzony I kosk‧aakseen2 cz. przeszłego kosk‧enut kosk‧ettu
II inessivus kosk‧iessa1 kosk‧ettaessa sprawcy kosk‧ema1, 3
instructivus kosk‧ien przeczący kosk‧ematon
III inessivus kosk‧emassa 1) Może być połączony z przyrostkiem dzierżawczym.

2) Używany wyłącznie z przyrostkiem dzierżawczym; to jest forma dla 3. osoby liczby pojedynczej i mnogiej.
3) Tylko czasowniki przechodnie mają tę formę.

elativus kosk‧emasta
illativus kosk‧emaan
adessivus kosk‧emalla
abessivus kosk‧ematta
instructivus kosk‧eman kosk‧ettaman
IV mianownik kosk‧eminen
partitivus kosk‧emista
V kosk‧emaisillan2

przednie[edytuj]

zakończone na -skeä, -meä, -tkeä

Przykład poniżej: bezokolicznik iskeä, temat isk-.

tryb oznajmujący
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. isk‧en isk‧emme en isk‧e emme isk‧e 1. olen isk‧enyt olemme lask‧eneet en ole isk‧enyt emme ole lask‧eneet
2. isk‧et isk‧ette et isk‧e ette isk‧e 2. olet isk‧enyt olette lask‧eneet et ole isk‧enyt ette ole lask‧eneet
3. isk‧ee isk‧evät ei isk‧e eivät isk‧e 3. on isk‧enyt ovat lask‧eneet ei ole isk‧enyt eivät ole lask‧eneet
str. bierna isk‧etään ei isk‧etä str. bierna on isk‧etty ei ole isk‧etty
imperfekt czas zaprzeszły
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. isk‧in isk‧imme en isk‧enyt emme lask‧eneet 1. olin isk‧enyt olimme lask‧eneet en ollut isk‧enyt emme olleet lask‧eneet
2. isk‧it isk‧itte et isk‧enyt ette lask‧eneet 2. olit isk‧enyt olitte lask‧eneet et ollut isk‧enyt ette olleet lask‧eneet
3. isk‧i isk‧ivät ei isk‧enyt eivät lask‧eneet 3. oli isk‧enyt olivat lask‧eneet ei ollut isk‧enyt eivät olleet lask‧eneet
str. bierna isk‧ettiin ei isk‧etty str. bierna oli isk‧etty ei ollut isk‧etty
tryb warunkowy
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. isk‧isin isk‧isimme en isk‧isi emme isk‧isi 1. olisin isk‧enyt olisimme lask‧eneet en olisi isk‧enyt emme olisi lask‧eneet
2. isk‧isit isk‧isitte et isk‧isi ette isk‧isi 2. olisit isk‧enyt olisitte lask‧eneet et olisi isk‧enyt ette olisi lask‧eneet
3. isk‧isi isk‧isivät ei isk‧isi eivät isk‧isi 3. olisi isk‧enyt olisivat lask‧eneet ei olisi isk‧enyt eivät olisi lask‧eneet
str. bierna isk‧ettäisiin ei isk‧ettäisi str. bierna olisi isk‧etty ei olisi isk‧etty
tryb rozkazujący
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. isk‧ekäämme älkäämme isk‧ekö 1. olkaamme lask‧eneet älkäämme olko lask‧eneet
2. isk‧e isk‧ekää älä isk‧e älkää isk‧ekö 2. ole isk‧enyt olkaa lask‧eneet älä ole isk‧enyt älkää olko lask‧eneet
3. isk‧eköön isk‧ekööt älköön isk‧ekö älkööt isk‧ekö 3. olkoon isk‧enyt olkoot lask‧eneet älköön olko isk‧enyt älkööt ole lask‧eneet
str. bierna isk‧ettäköön älköön isk‧ettäkö str. bierna olkoon isk‧etty älköön olko isk‧etty
tryb potencjalny
czas teraźniejszy perfekt
twierdzenie przeczenie twierdzenie przeczenie
osoba lp lm lp lm osoba lp lm lp lm
1. isk‧enen isk‧enemme en isk‧ene emme isk‧ene 1. lienen isk‧enyt lienemme lask‧eneet en liene isk‧enyt emme liene lask‧eneet
2. isk‧enet isk‧enette et isk‧ene ette isk‧ene 2. lienet isk‧enyt lienette lask‧eneet et liene isk‧enyt ette liene lask‧eneet
3. isk‧enee isk‧enevät ei isk‧ene eivät isk‧ene 3. lienee isk‧enyt lienevät lask‧eneet ei liene isk‧enyt eivät liene lask‧eneet
str. bierna isk‧ettäneen ei isk‧ettäne str. bierna lienee isk‧etty ei liene isk‧etty


Formy odczasownikowe
bezokoliczniki/odsłownik imiesłowy
str. czynna str. bierna str. czynna str. bierna
I isk‧ää cz. teraźniejszego isk‧evä isk‧ettävä
rozszerzony I isk‧ääkseen2 cz. przeszłego isk‧enyt isk‧etty
II inessivus isk‧iessä1 isk‧ettäessä sprawcy isk‧emä1, 3
instructivus isk‧ien przeczący isk‧emätön
III inessivus isk‧emässä 1) Może być połączony z przyrostkiem dzierżawczym.

2) Używany wyłącznie z przyrostkiem dzierżawczym; to jest forma dla 3. osoby liczby pojedynczej i mnogiej.
3) Tylko czasowniki przechodnie mają tę formę.

elativus isk‧emästä
illativus isk‧emään
adessivus isk‧emällä
abessivus isk‧emättä
instructivus isk‧emän isk‧ettämän
IV mianownik isk‧eminen
partitivus isk‧emistä
V isk‧emäisillän2

D, E, F[edytuj]

zobacz

G, L[edytuj]

zobacz