именник

именник (język bułgarski)

transliteracja:

imennik

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) solenizant (obchodzący imieniny)

(1.2) kwestionariusz personalny

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. име n, именяк m, именячка ż, именуване n

forma żeńska именница ż

czas. именувам ndk.

przym. имен, именен, именителен, именуван

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: