господь
господь (język staro-cerkiewno-słowiański)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- ⰳⱁⱄⱂⱁⰴⱐ — głagolica
- transliteracja:
- Naukowa: gospodĭ
- wymowa:
- (X wiek) IPA: /ˈɡô.spo.dɪ/, [ˈɡɔ̂.spɔ.dɪ̆]
- (XI wiek) IPA: /ˈɡo.spod/, [ˈɡɔ.spɔd]
- Sylabizacja: го•спо•дь
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1) deklinacja IV (i-tematyczna)
przypadek liczba pojedyncza liczba podwójna liczba mnoga mianownik господь господи господиѥ dopełniacz господи господию господии celownik господи господьма господьмъ, господемъ biernik господь господи господи narzędnik господьмь, господемь господьма господьми miejscownik господи господию господьхъ, господехъ wołacz господи господи господиѥ - (2.1) deklinacja IV (i-tematyczna)
przypadek liczba pojedyncza mianownik господь dopełniacz господи celownik господи biernik господь narzędnik господьмь, господемь miejscownik господи wołacz господи
- przykłady:
- (1.1) Никъі же рабъ не можетъ двѣма г‹осподь›ма работати ·[2] → Żaden sługa nie może dwóm panom służyć
- (2.1) и отъ кѫдѫ се мьнѣ · да придетъ мати г‹оспод›и моего къ мьнѣ ·[3] → i skądże mi przyjdzie matka Pana mojego do mnie?
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) господинъ
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. господа ż, господинъ m, господьство n, господьствиѥ n
- forma żeńska господꙑн҄и ż
- przym. господьн҄ь, господьскъ, господин҄ь
- związki frazeologiczne:
- господь домоу
- uwagi:
- źródła:
