біда

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

біда (język rusiński)[edytuj]

transliteracja:
bida
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bieda[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бідак m
przym. бідный
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *běda
zob. bieda
uwagi:
źródła:

біда (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
bìda
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bieda, nieszczęście
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) нещастя, лихо
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бідність ż, біднота ż, бідота ż, бідняцтво n, бідацтво n, бідарство n, бідняк m, біднячка ż, бідак m, бідачка ż, бідар m, бідарка ż, бідаха m ż, бідага m ż, бідняка m ż, бідняга m ż, бідняжка m ż, бідняжечка m ż, бідачисько m n, біднятко n, бідняточко n, бідніння n, бідування n, бідкання n, бідкування n
czas. бідніти ndk., біднішати ndk., бідувати ndk., бідити ndk., бідкатися ndk., бідкувати ndk., бідкуватися ndk.
przym. бідний, бідненький, біднесенький, біднуватий, бідняцький, бідацький, бідарський
przysł. бідно, бідненько, біднувато
związki frazeologiczne:
біда ніколи сама не ходить
etymologia:
od prasł. *běda
zob. bieda
uwagi:
źródła: