бунтовник

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

бунтовник (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
buntovnik
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) buntownik
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) бунтар
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бунт m, бунтовност ż, бунтовничество n, бунтар m, бунтарка ż, бунтарство n, бунтуване n
forma żeńska бунтовница ż, бунтовничка ż
czas. бунтувам ndk.
przym. бунтовен, бунтовнически, бунтовнишки, бунтарски
przysł. бунтовно
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: